De kledingbank van Yin Xiuzhen

De afgelopen jaren zag ik steeds vaker werk van hedendaagse Chinese kunstenaars. Vaak vond ik hun werk prachtig, maar even vaak vergat ik hun namen. Het wordt tijd voor een Chinese naammodule in mijn hoofd.
Een gewaagde stelling: Ai Weiwei zou met een minder goed uit te spreken naam bij ons minder bekend zijn geweest. Waarschijnlijk is het onzin. Maar dat neemt niet weg, dat de opkomst van Chinese kunstenaars mij voor een uitdaging stelt: hoe onthoud ik die namen en hoe houd ik ze uit elkaar?

Yin Xuizhen, Yin Xiuhzen, Yin Xiuzhen

Ik ben aan het oefenen, maar de naam van deze Chinese kunstenares wil bij mij maar moeilijk beklijven. Dit in tegenstelling tot haar werk. Haar naam was ik – dat begrijpt u inmiddels – vergeten, maar ik schrok op toen ik de eerste publicaties las over haar solotentoonstelling in het Groninger Museum.

‘Portable cities’
Ik moest het even terugzoeken, maar ik zag Yin Xiuzhens werk voor het eerst vijf jaar geleden in het Cobra Museum, bij de tentoonstelling ‘China now’. Haar koffers met skylines van wereldsteden gemaakt van tweedehandskleding vond ik geweldig. Ik was er niet vandaan te slaan. Wilde er op mijn knieën bij gaan zitten om al die ‘stoffige’ details goed te bekijken.
In een interview in het magazine van het Groninger Museum vertelt Yin Xiuzhen (1963) waarom tweedehands kleding haar nog steeds zo fascineert. Kleding ligt op de huid en is volgens haar zelfs een tweede huid. Maar een snel veranderende wereld vraagt voortdurend om een aangepaste tweede huid en dus gooien we oudmodische kleding net zo makkelijk weg als een boterhammenzakje. Daarmee gaan volgens Yin Xiuzhen ervaringen verloren, want al die kledingstukken zijn mee naar het werk geweest, naar voorstellingen, naar restaurants en café’s, en op reis. Oude kleding herbergt volgens Yin Xiuzhen niet alleen die vroegere ervaringen, maar ook oude waarden die we inmiddels vaak hebben veronachtzaamd. Door oude kleding van verschillende mensen bij elkaar te brengen in kunstwerken, vangt Yin Xiuzhen – naar eigen zeggen – het ‘meervoudig collectieve onderbewuste.’ Zucht, hier gaat ze mij iets te ver.

Yin Xiuzhen

Vergeet die verklaring. Veel te conceptueel. Maar vergeet die naam niet en vergeet niet in Groningen te gaan kijken, want de overzichtstentoonstelling van Yin Xiuzhen is de moeite waard.
Natuurlijk staan er weer koffers – ‘Portable cities’ – met de silhouetten van wereldsteden, waaronder voor de gelegenheid ook een van

Groningen volgens Yin Xiuzhen, met op de voorgrond het Groninger Museum

Groningen gemaakt van oude kleding van Groningers. Zelfs het Groninger Museum werd door Yin Xiuzhen in stof uitgedrukt, enigszins uit verhouding, maar dat mag de pret niet drukken.

Verder exposeert Yin Xiuzhen foto’s en een aantal grote installaties die – net als die koffers – vaak refereren aan de vergrote mobiliteit van veel wereldburgers. Een leuk voorbeeld daarvan is een stukje snelweg, inclusief vangrails, van oude kleding gemaakt.
Imposant is een prachtige koepel met een doorsnede van drie, vier meter. Het is een raamwerk waarover Yin Xiuzhen oude kledingstukken in verschillende tinten blauw heeft gespannen. ‘Thought’ heet het werk, dus dit moeten hersens zijn. Van de aders die bloed van en naar de hersens transporteren zijn nog stompjes over, waardoor je naar binnen, in de hersens naar gedachten kunt kijken. Die zijn overigens niet te zien, wat niet wegneemt dat ik dit een mooi werk vind.

Het leukste werk van Yin Xiuzhen vinden we op de tweede verdieping van het museum. Daar staat een transportbusje van het soort dat in China aan het eind van de vorige eeuw veel werd gebruikt. Yin Xiuzhen zaagde het autootje door midden en verbond de twee delen met elkaar door middel van een uitgestrekt metalen frame. Iedere sectie daarvan bespande ze met wederom oude kleding. Zo ontstond een soort rups van een meter of vijftien lang. ‘Collective Subconsious’ heet het gevaarte. Ik vroeg me af of deze rups, opgebouwd uit de tweede huid van tientallen Chinezen, ooit zal poppen en later een vlinder wordt.

Orde en chaos
Een zaal verder, een beetje verstopt, staat nog zo’n prachtig werk. Boekenkasten van kleding, met uiteraard ook boeken omhuld door oude overhemden, onderbroeken, jassen, panties etc. In sommige kasten staan boeken met een vergelijkbare kleur, keurig geordend. In andere kasten heerst voor het oog minder orde; laat mij uw boekenkast zien en ik vertel wie u bent. Maar wie de moeite doet om even de achterkant van die kasten te bekijken, ontdekt dat ongeacht de eventuele orde aan de voorkant, de achterkant een klerentroep is. Mooi, mooi, mooi!

De overzichtstentoonstelling van werk van Yin Xiuzhen is nog te zien tot en met 18 november in het Groninger Museum.

Advertenties