Laatste kans: er gaat niets boven…..Canada

Op de terugweg van vakantie reden we langs Groningen en bezochten we het Groninger Museum. Voor wie zondag niets te doen heeft: Painting Canada is de moeite waard en morgen voor het laatst te zien!

 

Jackpine van Tom Thomson

De tentoonstelling toont ruim honderd doeken van Tom Thomson – de Van Gogh van Canada, inclusief dramatisch levenseinde – en de zogenaamde Group of Seven. Stuk voor stuk landschapsschilders die de ruige Canadese natuur introkken om die vast te leggen. En die begin van de vorige eeuw niet eens zoveel Europese kunst kenden, maar desondanks dezelfde expressionistische weg vonden. Daarin ligt ook het motief voor het Groninger Museum om die Canadezen te laten zien.  Want hoewel er geen enkele aanwijzing is voor contact tussen Groningse schilders en die Canadezen is er verwantschap met de schilders van De Ploeg. Niet voor niets hangen Thomson en de Group of Seven in het Ploegpaviljoen.

Overigens, hoewel die Group of Seven zich aanvankelijk trouwe volgelingen toonde van de betreurde Thomson – die op raadselachtige wijze verdronk in een van de meren die hij zo graag portretteerde – ontwikkelden die zeven zich in verschillende richtingen. Zo werden de landschappen van Lawren S. Harris op den duur uitingen van zijn opvattingen als theosoof en steeds abstracter. Voor hem waren de Rocky Mountains en de ijsbergen bronnen van spiritualiteit. Geen idee of hij Mondriaan kende, die ook

From the north shore – Lawren Harris

een theosofische periode kende, maar een aantal werken van Harris geven wel het idee dat hij uit hetzelfde vaatje tapte als Mondriaan pakweg tien jaar eerder.

 

 

Advertenties